(พากย์) อย่ามาแตะ ข้าเป็นพระญาติของเจ้าแล้ว

เสิ่นเย่าเป็นเด็กกำพร้าจากจวนแม่ทัพ ฮ่องเต้ทรงเมตตาจึงพระราชทานสมรสให้นาง ชาติก่อนเสิ่นเย่าแต่งให้รัชทายาทเซี่ยจิ่งชู แต่กลับถูกเหยียดหยามสารพัดในตำหนักบูรพา หลังจากตาย เสิ่นเย่าได้ย้อนเวลากลับมาในงานเลี้ยงประทานสมรสอีกครั้ง ครั้งนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการประทานสมรสจากฮ่องเต้อีกครั้ง เสิ่นเย่าเลือกจิ้งอ๋องเซี่ยเยวียน ท่านอาของฮ่องเต้ผู้หล่อเหลางดงาม แต่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบครั้งใหญ่จนไม่ได้สติ หลังจากเสิ่นเย่าแต่งกับจิ้งอ๋องแล้ว เขาก็ฟื้นขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ เสิ่นเย่าได้รับความเคารพ การปกป้อง และความรักจากเขา ทั้งสองค่อย ๆ เกิดความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ในขณะที่รัชทายาทเซี่ยจิ่งชูค่อย ๆ เริ่มจดจำเรื่องราวในชาติก่อนได้ เขาพบว่าตนเองเสียใจที่สูญเสียเสิ่นเย่าไป จึงเริ่มตามตอแยอย่างบ้าคลั่ง...

เสิ่นเย่าเป็นเด็กกำพร้าจากจวนแม่ทัพ ฮ่องเต้ทรงเมตตาจึงพระราชทานสมรสให้นาง ชาติก่อนเสิ่นเย่าแต่งให้รัชทายาทเซี่ยจิ่งชู แต่กลับถูกเหยียดหยามสารพัดในตำหนักบูรพา หลังจากตาย เสิ่นเย่าได้ย้อนเวลากลับมาในงานเลี้ยงประทานสมรสอีกครั้ง ครั้งนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการประทานสมรสจากฮ่องเต้อีกครั้ง เสิ่นเย่าเลือกจิ้งอ๋องเซี่ยเยวียน ท่านอาของฮ่องเต้ผู้หล่อเหลางดงาม แต่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบครั้งใหญ่จนไม่ได้สติ หลังจากเสิ่นเย่าแต่งกับจิ้งอ๋องแล้ว เขาก็ฟื้นขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ เสิ่นเย่าได้รับความเคารพ การปกป้อง และความรักจากเขา ทั้งสองค่อย ๆ เกิดความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ในขณะที่รัชทายาทเซี่ยจิ่งชูค่อย ๆ เริ่มจดจำเรื่องราวในชาติก่อนได้ เขาพบว่าตนเองเสียใจที่สูญเสียเสิ่นเย่าไป จึงเริ่มตามตอแยอย่างบ้าคลั่ง...