Wszystkie słowa, których nigdy nie wypowiedziałam
Dziesięć lat temu rodzice Layli zginęli, ratując Eliasa Cole'a z płonącego budynku. Layla była świadkiem ich śmierci, a trauma odebrała jej wszystkie pięć zmysłów. Wzrok odzyskała, ale słuch i mowa nigdy nie powróciły. Elias nauczył się dla niej języka migowego i obiecał, że będzie jej oczami, uszami i głosem oraz pokaże jej cały świat. Rodzina Cole'ów przyjęła ją pod swój dach, a cała szkoła wiedziała, że Layla jest dla Eliasa kimś wyjątkowym.
Wszystko zmienia się, gdy do szkoły dołącza Molly i zaczyna traktować ją jak swoją grę. W męskiej toalecie Layla nagle odzyskuje słuch — w samą porę, by usłyszeć, że Elias od dawna stoi po drugiej stronie. Niczego nie ujawnia. Pozwala im dalej mówić, posuwać się coraz dalej i nagrywać wszystko, podczas gdy dyktafon rejestruje każdy głos, każdą obelgę i każde słowo o kalekiej dziewczynie, która nie może wezwać pomocy. Znosi pobicia, wrzucenie do zbiornika na ścieki i połamane żebra, zachowując wszystkie nagrania.
Molly wkrótce usłyszy własny głos. A kiedy Elias w końcu zrozumie swój błąd i zacznie rozpaczliwie próbować jej to wynagrodzić, Layla będzie już w samolocie z wujkiem, który od dziesięciu lat czekał na jej telefon. Tym razem to Layla zacznie uczyć się wypowiadać swoje pierwsze słowo na głos.
