UKOCHANA BOGA SŁOŃCA

Kallydia, główna kapłanka Świątyni Philotii, jest wykorzystywana przez matkę i zmuszona do uwiedzenia Boga Słońca, Heliosa, za złote monety. Zaczarowane kadzidło sprawia, że spędzają ze sobą noc. O świcie dziewczyna ucieka, zostawiając jedynie srebrną opaskę z wygrawerowanym imieniem. Helios zdążył się w niej zadurzyć, lecz po pewnym nieporozumieniu uznaje ją za wyrachowaną karierowiczkę. Wściekły, urywa z nią wszelki kontakt. Kallydia odkrywa, że jest w ciąży. Osamotniona chroni słabe, złote światło w swoim łonie, znosząc publiczne upokorzenia i domową przemoc. Gdy zjawiają się Bóg Wojny i Bogini Mądrości, na jaw wychodzi prawda: łagodna służąca, którą pamiętają, to ta sama zła kobieta, o której mówił Helios. Zanim Helios do niej dociera, skatowana do krwi Kallydia trafia do dołu z wężami. Ostatnim tchnieniem błaga bogów, by ocalili jej dziecko.

Kallydia, główna kapłanka Świątyni Philotii, jest wykorzystywana przez matkę i zmuszona do uwiedzenia Boga Słońca, Heliosa, za złote monety. Zaczarowane kadzidło sprawia, że spędzają ze sobą noc. O świcie dziewczyna ucieka, zostawiając jedynie srebrną opaskę z wygrawerowanym imieniem. Helios zdążył się w niej zadurzyć, lecz po pewnym nieporozumieniu uznaje ją za wyrachowaną karierowiczkę. Wściekły, urywa z nią wszelki kontakt. Kallydia odkrywa, że jest w ciąży. Osamotniona chroni słabe, złote światło w swoim łonie, znosząc publiczne upokorzenia i domową przemoc. Gdy zjawiają się Bóg Wojny i Bogini Mądrości, na jaw wychodzi prawda: łagodna służąca, którą pamiętają, to ta sama zła kobieta, o której mówił Helios. Zanim Helios do niej dociera, skatowana do krwi Kallydia trafia do dołu z wężami. Ostatnim tchnieniem błaga bogów, by ocalili jej dziecko.