Co! Mój husky to król wilków!?

Shellie, biedna, ale pogodna dziewczyna polująca na króliki, codziennie oczyszcza posiadłość z królików, by opłacić leki dla babci. Pewnego dnia przypadkiem przygarnia rannego wilka. Bierze go za kiepskiej rasy husky i nazywa imieniem Jet. Jednym zwykłym poklepaniem po głowie oswaja go i robi z niego swojego psa na króliki. Prawdziwa tożsamość Jeta to Hoyer — ostatni król wilków, którego imię budzi powszechny terror. Ciężko ranny, początkowo planował pożreć tę lekkomyślną dziewczynę w całości, ale odkrył, że przebywanie u boku Shellie przywraca mu słabnącą magię. Aby przetrwać, dumny król wilków zaciska zęby i odgrywa rolę psa, od czasu do czasu zmieniając się w obłędnie przystojnego faceta z kaloryferem na brzuchu. Gdziekolwiek idzie Shellie, do szkoły czy do pracy, zabiera go ze sobą. Intrygantki i bogaci starsi koledzy próbujący ją poderwać szybko zderzają się z dominującą naturą Hoyera. Z czasem on wcale nie chce już odchodzić. Jego głowę zaprzątają myśli o tym, dlaczego dziś nie podrapała go po brzuchu i czy facet, który wysłał jej list miłosny, szuka śmierci. Aż do momentu, gdy tajemnicza organizacja łowców przypuszcza zmasowany atak. Aby chronić Shellie, Hoyer przybiera ludzką postać, całkowicie tracąc swoją przykrywkę. Zszokowana, lecz nieustraszona Shellie nie ucieka. Wybucha w niej dziki instynkt obronny, budząc starożytną krew łowcy. Dziewczyna powala głównego łotra na ziemię i spuszcza mu lanie. Po zażegnaniu kryzysu król wilków, który powinien odbudować swój klan, w ogóle nie przejmuje się wielkimi sprawami tego świata. Zamiast tego każdego dnia chodzi za Shellie krok w krok, dopraszając się przytulania.

Shellie, biedna, ale pogodna dziewczyna polująca na króliki, codziennie oczyszcza posiadłość z królików, by opłacić leki dla babci. Pewnego dnia przypadkiem przygarnia rannego wilka. Bierze go za kiepskiej rasy husky i nazywa imieniem Jet. Jednym zwykłym poklepaniem po głowie oswaja go i robi z niego swojego psa na króliki. Prawdziwa tożsamość Jeta to Hoyer — ostatni król wilków, którego imię budzi powszechny terror. Ciężko ranny, początkowo planował pożreć tę lekkomyślną dziewczynę w całości, ale odkrył, że przebywanie u boku Shellie przywraca mu słabnącą magię. Aby przetrwać, dumny król wilków zaciska zęby i odgrywa rolę psa, od czasu do czasu zmieniając się w obłędnie przystojnego faceta z kaloryferem na brzuchu. Gdziekolwiek idzie Shellie, do szkoły czy do pracy, zabiera go ze sobą. Intrygantki i bogaci starsi koledzy próbujący ją poderwać szybko zderzają się z dominującą naturą Hoyera. Z czasem on wcale nie chce już odchodzić. Jego głowę zaprzątają myśli o tym, dlaczego dziś nie podrapała go po brzuchu i czy facet, który wysłał jej list miłosny, szuka śmierci. Aż do momentu, gdy tajemnicza organizacja łowców przypuszcza zmasowany atak. Aby chronić Shellie, Hoyer przybiera ludzką postać, całkowicie tracąc swoją przykrywkę. Zszokowana, lecz nieustraszona Shellie nie ucieka. Wybucha w niej dziki instynkt obronny, budząc starożytną krew łowcy. Dziewczyna powala głównego łotra na ziemię i spuszcza mu lanie. Po zażegnaniu kryzysu król wilków, który powinien odbudować swój klan, w ogóle nie przejmuje się wielkimi sprawami tego świata. Zamiast tego każdego dnia chodzi za Shellie krok w krok, dopraszając się przytulania.